YORUM

YAZ

       
   

   
       
 
 

BU SİTE ADIYAMAN BESNİ

İNCE ARAPLAR KÖYÜNÜN

KAPILARINI DÜNYAYA AÇMAK ADINA

TASARLANMIŞTIR DEVAMI İÇİN TIKLA

 
ANA SAYFA RESİMLER HAKKIMIZDA KÖY HAKKINDA TARİHİ YERLER NASIL GİDİLİR ZİYARETÇİ DEFTERİ

Adıyaman besni ince araplar köyü arapkoy arapköyü incearalarköyü

csrcocukolmak

ÇOCUK OLMAK
Treni kaçmis bir yolcu gibi kovalamak istemiyorum arkamda biraktigim o masum yillari ama bir an olsun aklimdan da çikmiyor çocukken herseyi var oldugu gibi algilayip, kavramlari irdelenmemis halleriyle taniyisim. Kendimi bir biberonla ya da minnacikli bir ayicikla avutusum. Biraz daha büyüdükçe az çok anlayinca nesnelerin senin için anlamini, daha pratik seyler istemeye basliyorsun. Örnegin, küçük bir bisiklet süslüyor hayalini, evin disina çikip bir sürelik bile olsa özgürce sokakta cadde boyu bir gezinti yapmak istiyorsun. Sahip oldugun ilk bisiklet, adeta bagimsizliginin ilk ve tek simgesi oluyor. Ayaklarini yerden kesip, iki tekerlek üzerinde kanatlanmissin hissine kapilinca, dünyanin en degerli hediyesine kavustuguna inaniyorsun. Düslenecek daha büyük ideallerin hayalden öte bir sey olmadigini biliyorsun. Insan küçük olunca beklentileri de küçük oluyor elbet. Ufak tefek nesnelerle kocaman mutluluklar sigdirabiliyorsun o minnacik kalbe. En ! güzeli de anlamiyorsun yasadigin dünya üzerindeki entrikalari, tüm olanlari çocuk safligiyla algiliyorsun, herseyi gördügünle kabullenebiliyorsun. Iste o anlari düsündükçe hep çocuk kalmak istiyor insan.
Büyüyüp yetiskin olmak, elbette hayatin en dogal ve kaçinilmaz bir döngüsü. Ama zor geliyor insana aklina gelince arkada biraktigi tertemiz yillar. Anlayinca kavramlarin içindeki asil anlamlarini, daha fazla kurcaliyor kafani hersey. Farkedince gördügün o güzel gülün dikenlerinin varligini, iste o zaman bir karamsarlik basiyor içine. Çocuk gözlerindeki isigin parlakligini yavas yavas yitiriyorsun. Umutsuzlugun pençesine düsünce hayatta elini attigin her ise 1-0 yenik basliyorsun. Her nefes alisinda, bir sonraki nefesi alamama ihtimalini düsünüyorsun. Yasadigin her ani'nin son anin olabileceginin bilincine varabiliyorsun. Ama kapandigi yerden aralaninca toz pembe perdeler, bunca olasilik için de hayatta kalabildigine çok fazla sevinemiyorsun? Hissedebiliyorsun teninin derinliklerinde, ölüm kamplarinda birilerinin iskenceye maruz kaldigini ya da tek suçu dogmak olan zavalli bir çocugun köprü altlarinda açliktan kivrandigini. Yoklugun, sefaletin,! iskencenin ve daha bir çok kavramin karsiligini biliyorsun artik.
Büyüyünce, gerçeklerle yüzlesmek zedeliyor insanin çocukluktan kalma masumiyetini, ne kadar büyürsen büyü, kalbinin kuytu yerlerinde saklanan çocuk, her yüzlesme de inciniyor. Sonra kaçmak istiyorsun gerçeklerin acimasiz gölgesinden, bir anlik bile olsa polyanacilik oynamak istiyorsun. Ama olmuyor, istesende yapamiyorsun, içinde ki çocugu eskisi gibi gerçeklerin görünen yüzü ile kandiramiyorsun, çünkü artik çok geç o büyüdü ve biliyor herseyi.





Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: soro( ), 04.11.2008, 02:57 (UTC):
cocuk olmak güzel.tabi ben yasadigimiz toplumda cocuk olmak isremezdim.ben cocukken hic oyuncak sahibi olmadim. yani oynayacagim oyuncaklarim olmadi hic bir zaman.yasadigimiz cografya sartlari öyleydi.sanki hayata borclu dogduk hayat cok sert o yaslarda sorumluluk almak icin.ama güzel olan yanida vardi tabi hafizamda silemedigim anilar arkadaslarim,küücük mutluluklar, ,karabas köpegim,anasi ölmüs kücük kuzum.yani güzeliklerde vardi.mesela ögretmenimden yedigim tokat....hic unutamiyorum.öyle yerlesmiski beynimin bir kösesine.tokat lafi duyar duymaz ürperiyor tüylerim.yani o yasta tokat yemek ve ögretmen tarafindan.yani biz cocuklugumuzu yasayamadik cesur arkadas.cocukken büyüdük biz.genclik yilarimizda ihtiyarladik biz o kadar sansli olmadi cocuklugumuz....o cografyada cocuk olmak yinede güzellikler vardi ama her seye ragmen.INFAZ ETIM HAYALLERIMI YETIM KALDI COCUKLUGUM.

Yorumu gönderen: Dilek( ), 25.10.2008, 18:19 (UTC):
NEDEN HEP ÇOCUKLUĞUMUZU ÖZLERİZ ZAMAN DEĞİŞTİĞİ İÇİN Mİ? DÜNYA DÖNDÜKÇE BU HEP BÖYLE OLACAK SANIRIM.AĞZINA SAĞLIK BİR KONU BU KADAR GÜZEL ANLATILIR

Yorumu gönderen: diyar( diyar_72hotmail.com ), 21.09.2008, 19:12 (UTC):
slm bu siteye ilkdefa busiteye giriyorum yazılarınız gerçekten anlamlı yanlız çocuk olmak gerçektnde hüzünyaratacak çünkü geçmişimizde çocuk olmayı başaramadık doğuhalkı olarak hep acılar hergüneş doğduğunda silahsesleriyle annemizin kucagına sarılıp ağlardık çocuktuk belkide neoldugunu anlamazduk ama sılah seslerinin canlaryaktıgını anlardık çocuklugum da bir bisiklet almadık çocukluk arkadaşlarımla çamurdan güle yapar oynardık daçoşeyler yazmak ısterdim yanlız işşim var yazınızda başarılar dilerim

Yorumu gönderen: DEMHAT( demhat_00hotmail.com ), 14.09.2008, 10:30 (UTC):
ÇOCUK OLMAK İLK GÜDÜĞÜMDE OKUMAMIN BİR SEBBİ ÇOCUK OLMANIN NASIL BİR DUYGU OLDUĞUNU MERAK ETİĞİM İÇİN OKUDUM ANLADIM Kİ ÇOCUK OLAMAMIŞIM ÇÜNKÜ AKRANLARIMIZ BATIDA OYUNCAK SİLAHLARLA OYNADIĞINDA BİZ BURDA HEP GERÇEK SİLAHLARIN TANKLARIN SESİYLE İÇ İÇEYDİK BATININ ÇOCUĞU MİSKET OYNARKEN BİZ MERMİLERİN BOŞ KOVANLARIYLA OYNRDIK

Yorumu gönderen: Burhan( ), 10.09.2008, 16:38 (UTC):
Çocuk olmak yazısını görünce daha okumadan ilk aklıma gelen benim çocukken bir kurban bayramında babamın aldığı kundurayı akşamdan ayağıma giyipde uyuduğum anım aklıma geldi keşke hep çocukluğumuzda olduğu gibi küçük şeylerle büyük mutluluklar yaşayabilsek.cesur kız çocukluk anılarım diye bir yazıda yazabilirsin bence herkesin bir çocukluk anısı vardır ve seninle paylaşır sevgiyle kal ve çocuk ruhunu kaybetmemen dileğiyle şimdilik kendine iyi bak...



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsmin:
E-mail adresin:
Mesajınız:

SİTEMİZ HER GEÇEN GÜN DAHADA BÜYÜYECEK

=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=